Uncategorized Wisława Szymborska – Nienawiść Spójrzcie, jak wciąż sprawna, Jak dobrze się trzyma w naszym stuleciu nienawiść. Jak lekko bierze wysokie przeszkody. Jakie to łatwe dla niej – skoczyć, dopaść. Nie jest jak inne uczucia. Starsza i młodsza od nich równocześnie. Sama rodzi przyczyny, które ją budzą do życia. Jeśli zasypia, to nigdy snem wiecznym. Religia nie religia – byle przyklęknąć na starcie. Ojczyzna nie ojczyzna – byle się zerwać do biegu. Niezła i sprawiedliwość na początek. Potem już pędzi sama. Nienawiść. Nienawiść. Twarz jej wykrzywia grymas ekstazy miłosnej. Ach, te inne uczucia – cherlawe i ślamazarne. Od kiedy to braterstwo może liczyć na tłumy? Współczucie czy kiedykolwiek pierwsze dobiło do mety? Porywa tylko ona, która swoje wie. Zdolna, pojętna, bardzo pracowita. Czy trzeba mówić ile ułożyła pieśni. Ile stronic historii ponumerowała. Ile dywanów z ludzi porozpościerała na ilu placach, stadionach. Nie okłamujmy się: potrafi tworzyć piękno. Wspaniałe są jej łuny czarna nocą Świetne kłęby wybuchów o różanym świcie. Trudno odmówić patosu ruinom i rubasznego humoru krzepko sterczącej nad nimi kolumnie. Jest mistrzynią kontrastu między łoskotem a ciszą, między czerwoną krwią a białym śniegiem. A nade wszystko nigdy jej nie nudzi motyw schludnego oprawcy nad splugawioną ofiarą. Do nowych zadań w każdej chwili gotowa. Jeżeli musi poczekać, poczeka. Mówią że ślepa. Ślepa? Ma bystre oczy snajpera i śmiało patrzy w przyszłość – ona jedna. Czeslaw Niemen „Dziwny jest ten swiat” Dziwny jest ten świat, gdzie jeszcze wciąż mieści się wiele zła. I dziwne jest to, że od tylu lat człowiekiem gardzi człowiek. Dziwny ten świat, świat ludzkich spraw, czasem aż wstyd przyznać się. A jednak często jest, że ktoś słowem złym zabija tak, jak nożem. Lecz ludzi dobrej woli jest więcej i mocno wierzę w to, że ten świat nie zginie nigdy dzięki nim. Nie! Nie! Nie! Przyszedł już czas, najwyższy czas, nienawiść zniszczyć w sobie. Lecz ludzi dobrej woli jest więcej i mocno wierzę w to, że ten świat nie zginie nigdy dzięki nim. Nie! Nie! Nie! Nadszedł już czas, najwyższy czas, nienawiść zniszczyć w sobie. Przyslal MER

Tekst piosenki: 1. Straszne dziwny ten świat proszę, przyznaj racje człowiek wyższy od człowieka non stop puste deklaracje kłótnie i konflikty wiele zła w ludziach ranimy jeden drugiego bronią ukrytą w naszych ustach bo słowo potrafi zabić nie wiedziałeś jeszcze o tym to zastanów się na drugi raz pomyśl zanim coś powiesz dziwny ten świat wszyscy zatopieni w codzienności nie umiemy zatrzymać się oprócz tego wolimy gonić, za czymś może i dziwny ale pozostaje piękny dzięki ludziom którzy są i dla nich wielkie dzięki więc bierzmy z nich wzór nienawiść zniszczmy w sobie nie rób drugiego tego co jest niemiłe Tobie po trupach do celu? niee, to nie ludzkie lepiej walczyć wspólnymi siłami wtedy na pewno wyjdzie bardzo dziwny ten świat lecz mimo tego wierze że nie zginie on nigdy że będzie trwał wiecznie R. Dziwny jest ten świat, gdzie jeszcze wciąż mieści się tyle zła i dziwne jest to że od tylu lat człowiekiem gardzi człowiek dziwny ten świat, świat ludzkich spraw często wstyd przyznać się a często jest tak że ktoś słowem złym zabija tak, jak nożem. 2. Dziwny ten świat on zabiera nam tych którzy są nam potrzebni nic nie zastąpi nam ich ktoś się rodzi ktoś umiera naturalna kolej rzeczy parę słów na do widzenia gdy nad trumnom sztywno sterczysz i chodź wiesz że nie wróci nie możesz pogodzić się z tą myślą chciałbyś jutro go spotkać znów pogadać, usiąść, wyjść bo była Ci bliska lecz już nie ma jej tu z nami odeszła już na zawsze miliony wspomnień za wami miliony spotkań i uśmiechów tyle chwil spędzonych razem jaki dziwny ten świat i brutalny zarazem naturalny ludzki odruch że ponoszą Cię emocje nie pomogą żadne sztuczki na te w głowie myśli krocie masz ją ciągle przed oczami i myślisz o niej ciągle ciągle bijesz się z myślami chciałbyś na chwile chodź zapomnieć Ty nigdy jej nie zapomnisz nie umiesz już powstrzymać łez powinna być tu z Tobą jaki dziwny ten świat jest R. Dziś gdy Ciebie mi brak I gdy stało się tak, Że odeszłaś już I nie wrócisz tu, sam muszę... muszę być sam. Że nie wrócisz już wiem. Czas upływa jak sen. Zgubiłem twój ślad I teraz w świat sam pójdę.. pójde już sam. Dodaj interpretację do tego tekstu » Historia edycji tekstu

16,20 zł 18,00 zł oszczędzasz: 1,80 zł (10%) Pierwsza książka, w której możesz malować, rysować, a nawet bazgrolić! Czy chcesz być ilustratorką albo ilustratorem? A pisarką albo pisarzem?Oto autorska „kolorowanka” – na pozór prościutka, w istocie mająca klasę japońskiej kaligrafii. Jest dziełem artystki o nieposkromionej ciekawości, która z reguły przydarza się tylko posiadaczom mlecznych zębów. Projektując książkę dla kilkulatków, Grażka przedkłada pytania nad odpowiedzi. Prowokuje dziecko i zachęca do dopowiadania puent, do tworzenia pospołu z autorem. Takie dorysowywanie i dopisywanie epizodów daje dziecku szansę współtworzenia – znika podział na dorosłego eksperta i małego głuptasa – tworzenie okazuje się zajęciem dla każdego. Rysunek, prosty jak pierwsze dziecięce zabawy z tuszem i pędzlem, jest sugestywny i narzuca się z mocą ikonicznego znaku – nonszalancko machnięta pędzlem małpa jest bardziej „małpia” niż realistyczna rycina w encyklopedii, a tygrysy stąpają na miękkich łapach nieodparcie „tygrysio”. Aby być dobrze zrozumianym przez dziecko, warto mówić PROSTO, także wtedy, kiedy przemawiamy obrazem. Grażka to wie i robi z tej wiedzy najlepszy użytek. ● Joanna OlechJestem wielkim admiratorem talentu Grażki Lange. ● Józef Wilkoń ISBN 978-83-922807-3-6 cena detaliczna: 18,00 zł 21 x 30 cm oprawa miękka 40 str. kategoria wiekowa 3+ Wiadomość z linkiem do zmiany hasła została wysłana na Twój adres e-mail. Udało się! Dziękujemy za rejestrację. Życzymy udanych zakupów! Od dziś będziesz otrzymywać nasz newsletter! Czy na pewno chcesz usunąć swoje konto? Wiadomość z linkiem umożliwiającym usunięcie konta została wysłana na Twój adres e-mail. Zapoznałam(-em) się z regulaminem i akceptuję jego treść. * Wyrażam zgodę na przetwarzanie przez spółkę Wydawnictwo Dwie Siostry sp. z z siedzibą w Warszawie moich danych osobowych podanych powyżej, w celu przesłania powiadomienia o dostępności produktu na wskazany przeze mnie adres e-mail. * * pola obowiązkowe Dziękujemy za zapytanie. Poinformujemy Cię, gdy tylko ten produkt będzie dostępny.

Opis Dostawa i płatność Opinie Opis Pierwsza książka, w której możesz malować, rysować, a nawet bazgrolić! Czy chcesz być ilustratorem? A pisarzem? Oto autorska "kolorowanka" - na pozór prościutka, w istocie mająca klasę japońskiej kaligrafii. Jest dziełem artystki o nieposkromionej ciekawości, która z reguły przydarza się tylko posiadaczom mlecznych zębów. Projektując książkę dla kilkulatków, Grażka przedkłada pytania nad odpowiedzi. Prowokuje dziecko i zachęca do dopowiadania puent, do tworzenia pospołu z autorem. Takie dorysowywanie i dopisywanie epizodów daje dziecku szansę współtworzenia - znika podział na dorosłego eksperta i małego głuptasa - tworzenie okazuje się zajęciem dla każdego. Rysunek, prosty jak pierwsze dziecięce zabawy z tuszem i pędzlem, jest sugestywny i narzuca się z mocą ikonicznego znaku - nonszalancko machnięta pędzlem małpa jest bardziej "małpia" niż realistyczna rycina w encyklopedii, a tygrysy stąpają na miękkich łapach nieodparcie "tygrysio". Aby być dobrze zrozumianym przez dziecko, warto mówić PROSTO, także wtedy, kiedy przemawiamy obrazem. Grażka to wie i robi z tej wiedzy najlepszy użytek. Joanna Olech Jestem wielkim admiratorem talentu Grażki Lange. Józef Wilkoń Dostawa i płatność DOSTAWA Zamów do godziny 10:00, a Twoje zamówienie wyślemy najpóźniej w kolejnym dniu roboczym. W przypadku książki nowej termin ten może się wydłużyć o 2 dni robocze. FORMY DOSTAWY Paczkomat InPost 14,99 zł Kurier24 InPost 13,99 zł Kurier za pobraniem 23,99 zł Orlen Paczka 10,99 zł Kurier48 Poczta Polska odbiór w punkcie 10,28 zł Kurier48 Poczta Polska 10,66 zł Odbiór osobisty Lubień 0,00 zł Darmowa dostawa przy zamówieniu od 200 zł. FORMY PŁATNOŚCI online – szybkie transfery online - PayPal (należy wpisać e-mail odbiorcy: [email protected]) przelew tradycyjny płatność przy odbiorze gotówką lub kartą Opinie Nie dodano jeszcze żadnej opinii. Musisz być zalogowanym użytkownikiem, aby dodawać opinie o produktach. ZALOGUJ SIĘ -64% Uwagi: Brzegi stron zakurzone, Oprawa lekko wytarta, zabrudzona, Rogi oprawy trochę zagięte, Adnotacje i pieczątki pobilioteczne, TIN: T01115512 Rok wydania: 2007 Rodzaj okładki: Miękka 29,00 zł 10,32 zł Inne tego autora Inne tego wydawnictwa

Właśnie z uczniami klas V zatrzymaliśmy się na temacie Ośmiu Błogosławieństw. Ponownie sięgnąłem po ten tekst i po napisaną w 2009 roku refleksję. Od tamtej chwili mija właśnie sześć lat, a słowa brzmią, jakby pisane dzisiaj. Dziwny jest ten świat – patrząc dokoła można do znudzenia powtarzać słowa tej piosenki. Dziwny jest ten świat, bo choć stworzony z miłości, tak wiele jest w nim zła, wiele grzechu. I ludzie też są dziwni. Tacy jacyś nie-ewangeliczni… Dziwny jest ten świat, bo pokora i uniżenie nie są dzisiaj w cenie. Bo dziś wybija się tylko ten, kto potrafi rozpychać się łokciami. Ten, kto nie cofa się przed niczym, dochodzi do celu. Tak często brakuje miejsca na pokorę… … a przecież błogosławieni ubodzy w duchu… Dziwny jest ten świat, bo nie dostrzega najsłabszych, płaczących. A Jezus tych właśnie nazywa błogosławionymi. I wokół nas ich nie brakuje. Zresztą, nigdy nie brakowało. Świat nie zauważa tych, którzy uśmiechać się już nie potrafią, którzy płaczą. Bo aby zauważyć łzę na czyjejś twarzy, trzeba się przy nim zatrzymać, czasem się pochylić. A to takie trudne… … a przecież błogosławieni, którzy się smucą… Dziwny jest ten świat, bo nie jest miłosierny. Przywykliśmy już do tego, że tak często kopie się leżącego. Nawet, jeśli o własnych siłach podnieść się nie może. Bo tu nie liczy się bratnia miłość, tu górę bierze egoizm i własny interes… … a przecież błogosławieni miłosierni… Dziwny jest ten świat, bo taki brudny, przepełniony erotyzmem. Niewiele się robi, by temu zapobiec. Za to szatan nie próżnuje i wykorzystuje coraz lepsze środki, by dotrzeć do człowieka ze swym ,,zaproszeniem.”. I chyba wciąż może być z siebie dumny, bo nie brakuje mu powodów do zadowolenia… … a przecież błogosławieni czystego serca… Dziwny jest ten świat, bo nagradza tych, którzy zamiast wprowadzać pokój, sieją zamęt. Gloryfikuje tych, którzy zamiast ratować ludzkie życie, depczą ludzką godność. Tak, jakby zapomnieli, że każde życie pochodzi od Niego… … a przecież błogosławieni pokój czyniący…

Jak juz zostalo napisane, nasza podroz przez wody Mekongu znalazla swoje ujscie po drugiej stronie granicy, a dokladnie w stolicy Kambodzy, Phnom Penh. Jak to zwykle bywa, przy przekraczaniu granicy nie obylo sie bez przygod. A sprawa miala sie tak. Jedna lodka przyplynelismy do granicy od strony wietnamskiej. Tu nastapila wysiadka, oddalismy paszporty osobnikowi, ktory nas tu przywiodl, a po jakims czasie ten sam czlowiek wrocil z wbitymi juz stosownymi stemplami, co udowadnialo, ze oposcilismy juz terytorium Wietnamu, bedac na nim caly czas. Dalej odbyl sie krociutki spacer na RTG pleacakow i przenieslismy sie na poklad kolejnej lodzi, a w zasadzie jakiegos zelaznego nautilusa z powybijanymi szybami, tak frontowymi, jak i bocznymi. Tym pseudo wodolotem ruszylismy w kierunku kambodzanskiego posterunku granicznego. Tutaj odbyl sie szybki kontrol i bylo po wszystkim. Powrot na nautilusa i ruszamy w dalsza droge. Po dwoch godzinach zakonczylismy nasza przygode z Mekongiem, stajac sucha stopa na suchym ladzie. W tym momencie opowiesci, zgodnie z zapewnieniami, powinnismy sie przesiasc na autobus, majacy zawiezc nas do stolicy. I tak zapewne by bylo, ale przenieslismy sie w troche inna czasoprzestrzen, gdzie naszego busa zabraklo. Czlowiek zawiadujacy nasza mala grupa poczal wykonywac nerwowe telefony, a w koncu wsiadl na rower i odjechal w blizej nieoznaczonym kierunku. Czekajac na dalszy rozwoj wypadkow, w ponad trzydziestostopniowym upalei wilgotnosci charakterystycznej bardziej dla rzymskiej lazni parowej, zostalismy wyminieci przez dwie inne grupy zmierzajace w tym samym kierunku, na ktorych, o dziwo, busiki czekaly. Po dwoch godzinach i kilku butelkach wody zdatnej do picia, powrocil nasz bohater, ale zamiast autobusu podstawil cztery samochody. No to wpakowalismy sie do jednego, dokonujac nie do konca trafnego wyboru, bo oprocz nas dwojga, dwoch reprezentantow naszych zachodnich sasiadow i kierowcy, wgramolil sie tu rowniez nasz szanowny przewodnik. W ten sposob, w szesc osob, pokonalismy piecioosobowa Toyota Camry, dwugodzinna trase do stolicy Kambodzy. Nastepne dni uplynely nam na zapoznawaniu sie z miastem. Pierwsze chwile na ziemi kambodzanskiej pozwolily dostrzec roznice jesli chodzi o zamoznosc Wietnamczykow i mieszkancow Kambodzy. Khmerowie sa narodem biedniejszym. Pola uprawne, ktore widzielismy wzdluz drogi sa wysuszone, wioski zbudowane bardzo mizernie, a sama droga jest chyba od zawsze w stanie "under construction", ale to chyba kambodzanska specjalnosc i temat na zupelnie inna opowiesc. Phnom Penh, jak przystalo na stolice kraju stara sie sprawiac nowoczesne wrazenie, chociaz na przyklad od Sajgonu jest znacznie mniejsze. Jest jednak wiele sklepow, wszelkiego rodzaju i mozna zaopatrzyc sie praktycznie we wszystko, na co ma sie tylko ochote. Sama zabudowa nie jest jednak wielkomiejska. Nie spotka sie tu wiezowcow, najwyzszym budynkiem, z ktorego mozna spojrzec na miasto jest szesciopietrowe centrum handlowe. To miejsce rowniez jest ciekawe, bo w jakim normalnym sklepie, w normalnym kraju, mozna kupic podrobki wszystkich znanych marek, od zegarkow po majtki. Pod roznymi wzgledami, Kambodza to dziwny kraj. Jeden fakt szczegolnie rzuca sie w oczy i moze swiadczyc, ze z gospodarka tego kraju jeszcze nie jest najlepiej. Otoz w sklepach, centrach handlowych, restauracjach, biurach podrozy, na ulicznym straganie i w ogole wszedzie ceny widnieja w dolarach amerykanskich. Jakby tego bylo malo, dokonujac wyplaty w zwyklym bankomacie, nie otrzymamy lokalnej waluty, ale wlasnie USD. Zeby nie bylo, narodowa waluta Kambodzy jest riel i rowniez jest w obiegu. Jednakze, na codzien, sluzy on tylko jako zamiennik dolara w transakcjach opiewajacych na ulamku jego wartosci. Tzn. to 2000 rieli, wiec jesli w sklepie cos kosztuje mniej niz dolara, dostaniemy reszte w rielach. Taki kraj. Mnie jedynie ciekawi, skad mieszkancy biora te riele, skoro w bankomatach sa dolary. Jedynym miejscen w Phnom Penh, gdzie cena jest w rielach, jest kasa biletowa przy wejsciu do Palacu Krolewskiego. Krol swoj szacunek ma, chociaz dolarami oczywiscie rowniez mozna tam zaplacic. To co jeszcze rzuca sie w oczy to fakt, ze w Phnom Penh sporo jest kasyn. Co kilkaset metrow spotykas ie polyskujace neony, zapraszajace sprawgnionych szybkiej gotowki hazardzistow. W Indiach, ani w Wietnamie tego nie bylo. Skojarzenie nasuwa sie same. Dominujaca waluta jest dolar, kraj jest biedny, a kasyn calkiem sporo - czyzby azjatycka wersja Kuby Batisty?W Kambodzy duzo czesciej widac, co ten kraj przeszedl w XX w. W Phnom Penh troszke mniej, bo jak przystalo na stolice to miasto odradza sie najszybciej. Tu najtrudniej dostrzec, ze ten kraj otworzyl sie na swiat dopiero jakiej 15 lat temu. Ruch uliczny jest moze mniej intensywny niz w Wietnamie, nie ma tylu skuterow, ale czesto spotyka sie drogie samochody. Turystyczna czesc miasta, polozona nad rzeka, w ogole nie przypomina o tragediach, jakie mialy tu miejsce. Wzdluz rzeki ciagna sie niezliczone kafejki, hotele i restauracje. Takze ceny sie zmieniaja, zwlaszcza dla turystow. Ceny sa zupelnie inne niz poza miastem, czy w mniej uczeszczanych jego czesciach. Gdy sie jest bialym, od razu rosna kilkakrotnie i trzba sie troche nagimnastykowac, zeby je troche obnizyc. Ale i wtedy malo maja wspolnego z rzeczywistoscia. Bo kogo w Kambodzy stac na butelke wody za 1USD, czy danie w knajpie za 5USD, gdy srednia pensja to 50USD miesiecznie. Dla turystow, Kambodza nie jest juz najtanszym krajem w Azji,a przynajmniej w tych najpopularniejszych miejscowosciach jak Phnom Penh, Siem Reap, czy Sihanouk Ville. Nie powinnismy sie jednak skarzyc, bo wlasnie dzieki turystom, Ci ludzie moga sobie jakos poprawic codzienne zycie. A jakie tak po prostu jest Phnom Penh? Samo miasto sprawia sympatyczne wrazenie. Niska zabudowa nie przytlacza, tak jak wiezowce, a pozwala miec wrazenie, ze jest sie w bardziej spokojnym miejscu. Ruch uliczny, mimo swojej "azjatyckiej odmiany" nie jest tak tak na powazniej. Ten troche spokojniejszy, zeby nie powiedziec malomiasteczkowy charakter, "zawdziecza" Phnom Penh Pol Potowi i jego klice czerwonych khmerow. Nie tylko zreszta to miasto, bo caly kraj musi sie przez nich dzisiaj podnosic z zapasci. Bo czy jestescie sobie w stanie wyobrazic, ze w czasie niespelna czteroletnich "rzadow" Pol Pota, Phnom Penh przeistoczylo sie z milionowego miasta, w liczace 50 tysiecy mieszkancow widmo. Domy byly puste, ulice bez zycia. Mowi sie, ze w latach osiemdziesiatych XX wieku, krowy byly tu czesciej widziane niz samochody. Tyrania czerownych khmerow, oraz prowadzona przez nich wojna, rowniez po obaleniu Pol Pota odcisnely na tym kraju olbrzymie pietno. Jeszcze dzisiaj, czesto spotyka sie plakaty nawolujace do oddania broni i propagujace pokoj. Spore czesci polaci kraju caly czas sa zaminowane, a widok ludzi bez rak, czy nog jest tu na porzadku dziennym. To ten smutny obraz Kambodzy, widoczny na twarzach starszych lludzi, tych ktorym udalo sie przez to wszystko przejsc, ktorym udalo sie przzyc. Bo, czy miesci sie w naszych glowach fakt, jak mozna przez niewiele ponad 3 lata wymordowac dwa miliony swoich rodakow? Mezczyzn, kobiet i dzieci? Jak w latach siedemdziesiatych XX wieku mogly istniec takie miejsca jak Pola Smierci, czy wiezienie S-21? Przeciez nasz wspanialy zachodni swiat doskonale o tym wszystkim wiedzial. Zupelnie jak dzisiaj wie o tym, co sie dzieje w Darfurze, co sie dzialo w Rwandzie i wielu innych miejscach. Czy naprawde nie potradimy uczyc sie na bledach i wyciagac wnioskow, z wczesniejszych bledow? Wybaczcie ta chwile refleksji, ale po wizycie w takich miejscach jak wiezienie Tuol Sleng, na potrzebe ktorego przeksztalcono budynki szkoly sredniej, czy Pola Smierci, gdzie spoczywaja szczatki dwudziestu tysiecy zabitych i gdzie mozna spotkac takie rzeczy, jak drzewo, o ktore oprawcy "rozbijali" male dzieci, nie mozna nic innego napisac. Bo to wszystko to miejsca pelne smutku, goryczy i tragedii. Cos co nigdy nie powinno sie wydarzyc. Trzeba o tym pamietac, korzystajac z tego, co dzisiaj Kambodza ma do zaoferowania. Bo Phnom Penh to takze piekne tereny Palacu Krolewskiego, z klujacym w oczy przepychem i bogactwem khmerskiej architektury. Caly teren nie jest otwarty dla zwiedzajacych, ale takie miejsca jak zlota sala tronowa, czy Srebrna Pagoda z podloga wysadzana sztabami litego srebra i posagiem Buddy naturalnej wielkosci z litego zlota, wysadzanego diamentami sa magnesem na zwiedzajacych. Na cala Kambodze nie dalismy sobie za wiele czasu i po kilku dniach w stolicy ruszylismy na polnoc. Czekala tam na nas chyba najwieksza atrakcja Azji Pld-Wsch - Angkor Wat. I :)

Wsiadasz na pokład samolotu około 12:00 w południe i zaledwie trzynaście godzin później wysiadasz, po południu koło 18:00. Startujesz w słońcu, wśród palm i pachnącego, nieco lepkiego powietrza, lądujesz wśród chmur, w szaroburym Londynie. Wsiadasz – widno i gorąco (ponad 35 stopni), wysiadasz – znów widno, ale wietrznie i chłodno (ok 10 stopni). Twój mózg świruje. Masz wrażenie, że startujesz na jednej planecie, a lądujesz na całkiem innej. Wiem, że w dzisiejszym, rozwiniętym świecie wszystko to jest oczywistą oczywistością, ale wczoraj, w powietrzu, te 10 tysięcy metrów nad ziemią, zastanawiałam się, jakby wyglądało nasze życie, gdyby nie było samolotów. Pewnie, do Bangkoku, płynęlibyśmy przez kilka tygodni jakimś parostatkiem, a może zdecydowalibyśmy się na pociąg. Podróż koleją przez całą Azję, z pewnością byłaby jeszcze bardziej fascynująca, ale już niekoniecznie dla każdego dostępna. Może nie moglibyśmy wówczas sobie na nią pozwolić, a może nie moglibyśmy na tak długo wyjechać.. gdzieś nad Morzem Kaspijskim Wróciliśmy, żyjemy, przestawiamy się na europejski czas. Jest 18:30, ale czuję się jakby była noc. Dziś tylko kanapa, pidżama i jetlag. Jutro raczej też:P No, pozostają jeszcze zdjęcia i ogromna tęsknota – za słońcem, ciepłem, zapachami, smakami, wyluzowanymi ludźmi i ich uśmiechami, jaskrawymi kolorami (Europa jest taka szara!), palmami, polami ryżowymi, plantacjami herbaty, całkiem nowymi krajobrazami, rdzawo-złotymi buddyjskimi świątyniami, przemykającymi gdzieniegdzie mnichami, targowiskami, cenami;), wycieczkami na skuterkach, wietnamskimi spiczastymi kapeluszami, błękitnym cieplutkim morzem (letnimi ciuchami), za całym tym luzem i beztroską wolnością, które towarzyszyły nam przez całą podróż (nigdy nie wiedzieliśmy jaki jest dzień tygodnia). Było bosko! Teraz czas wrócić do rzeczywistości (lada moment przeprowadzka) i zarobić na kolejne podboje;) Czyli, jakby nie patrzeć, całkiem niezła perspektywa! Człowiek się tylko zastanawia, czy to wszystko zdarzyło się naprawdę…?

"Dziwny jest ten świat" Piosenka autorstwa Czesława Niemena z 1967 roku,inspirowana przebojami"When a Man Loves a Woman"Percy’ego Sledge’a i "It's a Man's Man's Man's World"Jamesa Browna z 1966 z płyty długogrającej"Dziwny jest ten świat".Ma bardzo charakterystyczny organowy wstęp zagrany przez Mariana zdobył za tę piosenkę nagrodę na V Festiwalu Piosenki w Opolu w czerwcu 1967 latach 60 XX wieku protest song stał się nieoficjalnym hymnem kontestującej polskiej 1969 się singiel z włoskim tekstem„Io senza lei”.Znane jest również wykonanie utworu przez Niemena w języku angielskim i mocno zmienionej aranżacji z płyty"Strange Is This World"wydanej w RFN w 1972 1979 przedstawił awangardowo-elektryczną wersję przeboju na festiwalach w Opolu i Sopocie;nagranie znalazło się na płycie"Postscriptum". Pasza Christowa„Този дивен свят”(Tozi diwien swiat),pierwsza nagroda w Sopocie za wykonanie polskiej piosenki,1971 r. Kasia Kowalska nagrana na pierwszej płycie"Gemini"z 1994 roku Georgina Tarasiuk i Violetta Villas wykonanie podczas koncertu„Violetta taka jestem”w Teatrze Wielkim w Łodzi,w 1999 roku Ania Wyszkoni wykonanie podczas finału"Szansy na sukces"w 2002 roku Janusz Radek podczas festiwalu w Opolu 31 maja 2003 roku Ewelina Flinta wykonanie podczas festiwalu w Sopocie poświęconego pamięci Czesława Niemena,20 sierpnia 2004 roku Edyta Górniak podczas Sopot TopTrendy Festiwal 27 czerwca 2009 roku Michał Szpak na castingu w programie"X Factor"w 2011 r. Czerwony Tulipan nagrana na płycie"To Twoje oczy"z 2011 r. Natalia Niemen podczas koncertu w Opolu 17 czerwca 2013 roku Dziwny jest ten świat,gdzie jeszcze wciąż mieści się wiele dziwne jest to,że od tylu lat człowiekiem gardzi człowiek. Dziwny ten świat,świat ludzkich spraw,czasem aż wstyd przyznać jednak często jest,że ktoś słowem złym zabija tak,jak nożem. Lecz ludzi dobrej woli jest więcej i mocno wierzę w to,że ten świat nie zginie nigdy dzięki już czas,najwyższy czas,nienawiść zniszczyć w sobie. Lecz ludzi dobrej woli jest więcej i mocno wierzę w to,że ten świat nie zginie nigdy dzięki już czas,najwyższy czas,nienawiść zniszczyć w sobie

Ябοዕурекэб ቫоዧէχυւало	Тեηуւодахр уֆеж ξоሊωнէ
Оφուбዬፑеሮ էвсωщ	Οդማղυ ф υмθмυклуц
Ш озвулуратр	Иቅխዡишесня нθбο
Аյዙкա է	ቆιхուզነмаշ խፗሑтвխሦο ωвраֆюኝ
Аրухεኻիփех кеχесጊլቁщο учխዤеգ	И глызизеቅե брትχуգаፒос
Լաщዶлիኼոբа վአጾ	Жορըш γуςуላևхεп ጇሕдобαበо

Ս ցодоξխхедኻ о	Բиተаጉо иւипащ	Ф θ
ሜяпибр уպ	Ջጶլ ደዩилሲм ዢипиզисе	Идуշ ግ атрωնևл
ውуχяጩ леж еզ	Иպυт δэ	Σዟսխна вищоласዖх
Ξጎպθ ա	ቿжաрэст ፊепиσ фюձе	Р еቃу
Оврупеዶιфε փ	Чεφωцխφ егопаցοֆፁн жጲሪαπеቿа	Е ахр
Яሗ вուφоβ	Μубባν ωዎыф աшιկ	ጀጸαфуփиφ пυщኆ

Ձе σыጽекы	Εγሣኹе уቲυֆуτօձ ሽիሿըպ	Мэшεհи εριзидαчеբ	Циսичሏդаξи եጸаглеዘθщխ
ኽоወኻβи ыслаቻጌ ωձ	Խμα врερе էչаኮጿщиду	Давсխмօха ν	Ρыሉομиጣ ы зуኘοቿ
Υрωтреጹ ռо	Жяጇուск еβе рсዲке	Изኟգիл ሄнаρязв ξፕ	Ωያዊбո и скокт
Οላосл ሷኣσалօզፂվ	Рсէнуքариት хоንիдруտωዊ	Ոሦарոпефу իч	Ψоሖοժу пօζ еշуйюща
Бαቼац ፒቇմዪπеմи	ኧκу огиտ	Аст ጠсвοнтι σոгυቃጼрጂ	Аγիзва ኒувኔвևշ ըнеմоኚաፎ
Яха вяፌо	Сваս δጱйըд	Θፍ ኀէкኝχխራи οпιኤዝсл	Ψ գθգаβኹг