[CC BY-SA Nocne niebo powino być jasne Zanim zastanowimy się dlaczego nocne niebo jest czarne w gwiezdne kropki, wyjaśnijmy sobie dlaczego nie powinno takie być. Jeśli wszechświat jest nieskończony i jednorodny (to znaczy, że gwiazdy rozłożone są w nim równomiernie) to gdziekolwiek nie spojrzymy, powinniśmy zobaczyć jakąś gwiazdę. Dowolny promień, poprowadzony z Ziemi w przestrzeń, powinien w końcu natrafić na powierzchnię jakiejś gwiazdy. Zatem nocne niebo powinno być całe w gwiazdach. Im dalej tym ciemniej Można wysunąć argument, że im gwiazdy są dalej tym mniej ich światła dociera do Ziemi i widzimy je jako ciemniejsze. Zatem część może być po prostu słabo widoczna, dając złudzenie ciemnego nieba. Jednak nie jest to wystarczające wytłumaczenie dla nocnych ciemności. Wyobraźmy sobie dwie sfery (powłoki podobne do skórki od pomarańczy, których środkiem jest Ziemia) o tej samej grubości: jedna z nich A1 o promieniu wewnętrznym równym milion lat świetlnych (R1), druga A2 o promieniu wewnętrznym równym dwa miliony lat świetlnych (R2). Gwiazdy w sferze A2 położonej dwa razy dalej od sfery A1, na Ziemi będą rzeczywiście widoczne jako cztery razy ciemniejsze. Ale będzie ich też 4 razy więcej. Spójrzcie na wycinki nieba i porównajcie widoczny przez obserwatora fragment nieba numer 2 z fragmentem numer 4. Na wycinku numer 4 jest cztery razy więcej gwiazd niż na wycinku numer 2. Efekt „ściemniania” odległych gwiazd jest zniwelowany przez zwiększenie się ich liczby w takim samym kacie bryłowym. „Olbers’ Paradox” by Htkym – 投稿者自身による作品. Licensed under CC Zatem gdziekolwiek nie spojrzymy nocą w niebo, powinniśmy zobaczyć tyle samo światła. Nocne niebo powinno być całe rozświetlone! Jednak jak każdy z nas zauważył, wcale takie nie jest. Gdy spojrzymy nocą na niebo, wygląda ono jak na pierwszej ilustracji tego tekstu. Większość powierzchni nieboskłonu jest czarna. Dlaczego jest ciemno? Nasze początkowe rozumowanie opiera się na założeniu, że Wszechświat jest nieskończony i jednolity. Dziś wiemy jednak, że powstał on w wyniku Wielkiego Wybuchu, około miliardów lat temu i stale się rozszerza. Zatem jego wiek nie jest nieskończony. Co więcej, ponieważ prędkość światła również nie jest nieskończenie wielka, do Ziemi dociera światło tylko ze skończonego obszaru Wszechświata. Liczba gwiazd, które możemy zobaczyć z Ziemi również nie jest nieskończona. Co więcej gęstość gwiazd które widoczne są z Ziemi jest relatywnie niewielka. Zatem istnieje duże prawdopodobieństwo, że dowolny promień poprowadzony z Ziemi w przestrzeń (w granicy widzialnego Wszechświata) nie natrafi na żadną gwiazdę. Właśnie dlatego nocą widzimy czarne niebo rozświetlone gdzieniegdzie przez gwiazdy. Paradoks Olbersa Problem ciemności nocnego nieba i przedstawione powyżej rozumowanie znane jest nauce od dawna jako Paradoks Olbersa. Postulowane są też inne jego rozwiązania, niektóre negujące skończoność Wszechświata.

Gwiazdy są dla nas najważniejszymi obiektami Wszechświata. Świat kosmiczny jest niezwykły i różnorodny. Temat uniwersalnych luminarzy jest niewyczerpany. Słońce zostało stworzone, by świecić w ciągu dnia, a gwiazdy - aby oświetlać ziemię człowiekowi w nocy. W tym artykule omówimy, w jaki sposób wytwarza się światło widzialne wytwarzane przez niesamowite ciała niebieskie. Pochodzenie Narodziny gwiazdy, a także jej wyginięcie, można zobaczyć na nocnym niebie. Astronomowie od dawna obserwują te zjawiska i dokonali już wielu odkryć. Wszystkie zostały opisane w specjalnej literaturze naukowej. Gwiazdy świecą ogniste kule niezwykle duże rozmiary. Ale dlaczego świecą, migoczą i mienią się w różnych kolorach? Te ciał niebieskich zrodzony z rozproszonego środowiska gazu i pyłu, wynikającego z kompresji grawitacyjnej w bardziej gęstych warstwach oraz z efektu własnego. Skład ośrodka międzygwiezdnego to głównie gaz (wodór i hel) z pyłem stałych cząstek mineralnych. Nasza główna gwiazda to gwiazda o nazwie Słońce. Bez tego życie dla wszystkiego na naszej planecie jest niemożliwe. Co ciekawe, wiele gwiazd jest znacznie większych niż słońce. Dlaczego nie odczuwamy ich skutków i bez nich bezpiecznie istniejemy? Nasze źródło ciepła i światła znajduje się blisko Ziemi. Dlatego dla nas odczuwamy wyraźnie jego światło i ciepło. Gwiazdy są gorętsze od Słońca, większe od niego, ale są tak daleko, że możemy obserwować ich światło, a potem tylko w nocy. Wydają się być po prostu migocącymi kropkami na nocnym niebie. Dlaczego nie widzimy ich po południu? Światło gwiazd jest jak promienie z latarki, które ledwo widać za dnia, aw nocy nie można się bez niego obejść - dobrze oświetla drogę. Kiedy jest najjaśniejsze i dlaczego gwiazdy świecą na nocnym niebie? Sierpień jest najlepszym miesiącem do obserwacji gwiazd. O tej porze roku noce są ciemne, a powietrze czyste. Wydaje się, że do nieba można dotrzeć ręcznie. Dzieci, wznosząc oczy ku niebu, zawsze zadają sobie pytanie: "Dlaczego gwiazdy świecą i gdzie spadają?" Faktem jest, że w sierpniu ludzie często oglądają obserwację gwiazd. To niezwykły widok, który przywołuje nasze oczy i dusze. Istnieje przekonanie, że widząc spadającą gwiazdę, trzeba spełnić życzenie, które na pewno się spełni. Jednak interesujące jest to, że w rzeczywistości nie jest to gwiazda, która spada, ale oparzenia meteorów. Cokolwiek to było, ale fenomen jest bardzo piękny! Czasy mijają, pokolenia ludzi zastępują się nawzajem, ale niebo jest takie samo - piękne i tajemnicze. Podobnie jak my, nasi przodkowie patrzyli na niego, odgadywali w gromadach gwiazd postacie różnych mitologicznych postaci i przedmiotów, składali życzenia i marzyli. Jak pojawia się światło? Obiekty kosmiczne zwane gwiazdami, emitują niesamowicie dużą ilość energii cieplnej. Emisji energii towarzyszy silna emisja światła, której pewna część dociera do naszej planety i mamy możliwość jej obserwowania. Oto krótka odpowiedź na pytanie: "Dlaczego gwiazdy świecą na niebie i czy wszystkie ciała niebieskie należą do nich?" Na przykład Księżyc jest satelitą Ziemi, a Wenus jest planetą Układu Słonecznego. Nie widzimy własnego światła, ale tylko jego odbicie. Same gwiazdy są źródłem promieniowania świetlnego, wynikającego z uwalniania energii. Niektóre obiekty niebieskie mają białe światło, a inne niebieskie i pomarańczowe. Są te, które mienią się w różnych odcieniach. Jaki jest powód i dlaczego gwiazdy świecą w różnych kolorach? Faktem jest, że są to wielkie kule składające się z gazów nagrzanych do bardzo wysokich temperatur. Gdy temperatura się zmienia, gwiazdy mają inny blask: najcieplejsze są niebieskie, potem białe, jeszcze zimniejsze żółte, potem pomarańczowe i czerwone. Migotanie Wiele osób zastanawia się: dlaczego gwiazdy świecą w nocy, a ich światło migocze? Po pierwsze - nie migoczą. Wydaje nam się tylko. Faktem jest, że światło gwiazd przechodzi przez grubość ziemskiej atmosfery. Promień światła, pokonując tak duże odległości, podlega dużej liczbie załamań i zmian. Dla nas te załamania wyglądają jak migotanie. Gwiazda ma swój własny cykl życia. Na różnych etapach tego cyklu świeci inaczej. Gdy czas jego istnienia dobiega końca, stopniowo zmienia się w czerwonego karła i chłodzi. Promieniowanie umierającego światła pulsuje. To powoduje wrażenie migotania (migania). W ciągu dnia światło gwiazdy nie znika nigdzie, ale jest przyćmione przez zbyt jasne i bliskie nasłonecznienie. Dlatego w nocy widzimy je z powodu braku promieni słonecznych.

sobota, Październik 31, 2020 - 15:15 komentarzy: (6) Na Hawajach zaobserwowano dziwne spadające światła Mieszkańcy Hawajów widzieli na niebie coś niezwykłego. Według ekspertów zjawisko obserwowane nad Hawajami, które miało miejsce 24 października 2020 roku, to nie UFO, ale najprawdopodobniej szczątki... sobota, Marzec 2, 2019 - 17:32 komentarzy: (11) Dziwne światła widoczne na niebie nad Rumunią mogą zwiastować trzęsienie ziemi Kilka dni temu, 24 lutego, na niebie nad Rumunią zaobserwowano niezwykły i imponujący pokaz świetlny. Zaskoczył on wielu mieszkańców, którzy twierdzili, że nie widzieli jeszcze nigdy aby wieczorne... wtorek, luty 19, 2019 - 12:29 komentarzy: (28) Dziwna eksplozja w okolicy wyspy Majotta. Na całym świecie obserwuje się liczne spadające obiekty z kosmosu W ciągu kilku ostatnich dni bardzo wielu miejscach świata obserwowano wyjątkowo jasne obiekty wchodzące w ziemską atmosferę. Przeważnie płonęły w niej w spektakularny sposób rozświetlający nocne... piątek, Grudzień 28, 2018 - 13:07 komentarzy: (18) Nocne niebo nad Nowym Jorkiem stało się nagle niebieskie, mieszkańcy wpadli w panikę Dzisiejszej nocy w Nowym Jorku doszło do eksplozji w elektrowni Con Edison w dzielnicy Queens. Feria świateł towarzysząca temu wydarzeniu była tak potężna, że rozjaśniła na niebiesko nocne niebo, co... niedziela, Maj 6, 2018 - 20:13 komentarzy: (5) Dziwny wschód Księżyca nad USA. Niezwykły promień na horyzoncie W USA doszło do niezwykłego wschodu Księżyca. Poprzedzało go zaskakujące zjawisko atmosferyczne. Wschodzący Księżyc zdawał się emitować wiązkę światła kierowaną w górę nad horyzontem. Według świadków... piątek, Październik 27, 2017 - 10:20 komentarzy: (17) Niezwykłe światła nad częścią Azji na skutek rosyjskiej próby rakietowej Wszystko wskazuje na to, że wczoraj odbył się rosyjski test rakiet zdolnych do przenoszenia broni jądrowej. W sumie wystrzelono 4 rakiety, 3 z pokładów łodzi podwodnych i jedną z lądu. Prawdopodobne... poniedziałek, Wrzesień 18, 2017 - 19:41 komentarzy: (12) Naukowcy szukają wyjaśnień dla dziwnych świateł poprzedzających trzęsienie ziemi Po trzęsieniu ziemi o sile 8,1 stopnia, które uderzyło 7 września na południowym wybrzeżu Meksyku pojawiły się nagrania dziwnych fenomenów optycznych, poprzedzających to zjawisko. Zaobserwowano... wtorek, Styczeń 10, 2017 - 13:40 komentarzy: (11) Bożonarodzeniowy cud - słupy świetlne nad Moskwą W prawosławne Boże Narodzenie dzieją się wszelkiego rodzaju cuda. W mroźną noc 08 stycznia br. nad stolicą Rosji pojawiły się jasne kijki. Kolorowe kolumny zlały się u podstawy z ogromnym źródłem... piątek, Listopad 11, 2016 - 10:56 komentarzy: (19) Niezwykłe słupy światła nad Jekaterynburgiem Wczoraj wieczorem mieszkańcy stolicy Uralu widzieli niezwykłe zjawisko na niebie. Pionowe słupy światła można było obserwować gołym okiem, podaje agencja EAN. Ludzie publikują... niedziela, Styczeń 3, 2016 - 15:14 komentarzy: (15) Na niebie nad południową Estonią obserwowano dziwne smugi Kilku mieszkańców południowej Estonii zauważyło na nocnym niebie dziwne smugi, który wyglądały jak zorza polarna, ale nie świeciły tak jasno i były statyczne, pisze Potimees. Zjawisko na... piątek, Czerwiec 12, 2015 - 10:44 komentarzy: (25) Nad Jekaterynburgiem zaświeciły obłoki srebrzyste W nocy 11 czerwca mieszkańcy Jekaterynburga w Rosji, mogli podziwiać spektakularne zjawisko naturalne, chmury, które zdają się świecić od wewnątrz, są uważane za najbardziej tajemniczy charakter.... piątek, Sierpień 29, 2014 - 18:31 komentarzy: (31) Przed trzęsieniem ziemi w Kalifornii zaobserwowano dziwne światła Okazuje się, że ostatniemu silnemu trzęsieniu ziemi w Kalifornii towarzyszyły niezwykłe fenomeny świetlne. Tego typu zjawiska zdarzają się często przed trzęsieniami ziemi. W przeszłości... niedziela, Lipiec 6, 2014 - 12:37 komentarzy: (69) Wysyp obserwacji obłoków srebrzystych na całym świecie Od kilku tygodni pojawia się wiele doniesień na temat blasku, jak da się zobaczyć po zachodzie Słońca. Naukowcy tłumaczą to zjawisko jako Noctilucent Clouds, czyli Obłoki Srebrzyste, że rodzaj chmur... środa, Maj 21, 2014 - 20:48 komentarzy: (9) Niezwykłe jasne smugi na niebie nad Hawajami Wczoraj doszło do niezwykłej obserwacji w okolicy archipelagu Hawajów. Bardzo wielu świadków zgłaszało, że na niebie pojawił się jasny "zygzak" wyglądający jak smuga wypuszczona z wielkiego balonu... niedziela, Styczeń 20, 2013 - 19:00 komentarzy: (10) Jasny błysk światła widziany nad Kanadą W zeszłym roku doszło do całej serii dziwnych zjawisk związanych z błyskami światła widzianymi na nocnym niebie. Charakterystyczne było to, że błyski nie mogły towarzyszyć burzy, ponieważ żadnych... Strony

Pewnego razu, około 21 w nocy, udałem się na spotkanie ze znajomymi. Kiedy dochodziła już północ zauważyliśmy na niebie cztery, wylatujące od dołu, czerwono-pomarańczowe światła, które leciały koło siebie. Jedno z nich zmieniło tor lotu i zaczęło lecieć w bok. Widok ten był wręcz niesamowity. Każdy z nas widział to samo. Po chwili obiekty zaczęło po chwili znikać - jeden po drugim. Zjawisko wyglądało niesamowicie. Czy ktoś z was widział kiedyś coś takiego? Czy mogły to być tzw. "chińskie lampiony"? Ocena: (głosów: 18) Autor: Mariusz | Dodano: 15 Września 2012, godz. 22:53 | Odsłon (6193) Najnowsze komentarze (8): ~Dymitr (11 Maja 2016, godz. 0:17) Dzisiaj jadąc z pracy widziałem to samo. Trzy czerwone światła poruszające się po niebie. Nie jechałem sam i mam na to świadka. Wróciłem w to miejsce po paru minutach i nic nie było znikło :( na pewno nie samolot ani nie lampion. ~Asia. (20 Lutego 2014, godz. 21:54) Hej, a co wy sądzicie na temat UFO? Bo ja ostatnio tyle się tych filmów naooglądałam w internecie i z tego, co się nasłuchałam. To jest chyba 13 galaktyk odkrytych(nie jestem fizykiem). Ponoć są mięsożerni. No w sumie tak jak my, ale my nie jemy innych obcych.:) Ponoć chcą zrobić gatunek Ufo- ludzie. znajdziecie to w filmach porwani przez UFO na youtube. Coś takiego. ~piofoto (8 Września 2013, godz. 19:46) Już nieraz widziałem takie kule, niektóre się powiększały do przeciętnej wielkości pozornej księżyca, nieraz na niebie widziałem ich kilkadziesiąt. Też myślę, że to nie lampiony bo nieraz leciały pod wiatr. ~Sechmet (30 Sierpnia 2013, godz. 18:04) I jeszcze jedno. Lampiony się tak nie zachowują i lecą o wiele, wiele niżej... Poza tym widziałam spadający wygasły lampion. Było to nocą ale i tak na nocnym niebie się wyróżnia gdy spada, więc na pewno nie były to lampiony. ~Sechmet (30 Sierpnia 2013, godz. 17:57) Czerwono pomarańczowe kule, które znikają? Mój chłopak (zagorzały ateista, sceptyk jakich mało) mi nie wierzył dopóki mu ich nie pokazałam. W tym roku widziałam je 3 razy... Interesuje mnie też zjawisko, które widziałam z dwa i pół roku temu. Na bezchmurnym niebie pojawiło się jasnoniebieskie światełko które po paru sekundach było już wielkości księżyca w pełni...i znikło momentalnie, jakby ktoś zgasił bardzo jasne, promieniało... I okej, można było sobie jeszcze wtedy powiedzieć: helikopter, samolot jakiś etc. gdyby nie to, że po 10 minutach DOKŁADNIE W TYM SAMYM MIEJSCU wydarzyło się DOKŁADNIE TO SAMO...I być może wtedy zadziałała moja psychika/wyobraźnia, ale w przeciągu tych 4, może 5 sekund trochę się przyjrzałam (mimo że miałam dziwne wrażenie że zbliża się wprost na mnie) i w świetle zauważyłam kontur czegoś. Wielokąta. Bliżej nieokreślonego. Ktoś chętny do wyjaśnienia mi w logiczny sposób tego zjawiska? Raczej odrzucam zjawiska pogodowe, bo niebo było czyściutkie. Gwiazdy bardzo małej wielkości i ilości. Samoloty też nie raczej (mieszkam na 4 piętrze, znam wszystkie tory ich lotu, bo w odległości 20 km ode mnie znajduje się lotnisko). Więc?... ~Tomasz (22 Lutego 2013, godz. 21:54) W 1986 widziałem z bliska trzy kule w trzech kolorach wielkości stykające się ze sobą okręgami, stykały się z wierzchołkiem dwu spadowego dachu budynku, obserwacja trwała kilkadziesiąt sekund i nagle znikły i kto mi uwierzy Tomasz. ~Monika (3 Lutego 2013, godz. 16:12) A wiecie ,ze istnieją takie jak by fajerwerki? Ludzie puszczają je i lecą po niebie. I właśnie jak opisaliście maja taki czerwono-pomarańczowy kolor :P Jesteście ułomni.. ~Teresa. (16 Października 2012, godz. 21:11) W kwietniu 2010 roku, leciałam samolotem z Polski do Izraela. W połowie lotu z okna samolotu zaczęłam robić zdjęcia. Chciałam sprawdzić na bieżąco, jak wypadło moje fotografowanie. Zdziwiłam się bardzo ,gdy ujrzałam na jednym z nich dwa dziwne światła jakby(energie)- większe w górze,a w dole pod większym mniejsze. Zaznaczam że piszę o tym pierwszy raz ,gdy przeczytałam historię o dziwnych światłach na niebie. Mnie się tez przydarzyło. Teresa.

Miejsca do obserwacji gwiazd w Austrii – gdzie najlepiej widać je nocą? Parki gwiezdnego nieba, gwiezdne pikniki, gwiezdne ogrody, gwiezdne schroniska. „Zorganizowana” magia gwiazd w ostatnim czasie intensywnie rozkwita – i to nie tylko dla romantyków. Na dedykowanych obszarach ochrony nocnego krajobrazu zredukowano zanieczyszczenie światłem, co ma korzystny wpływ na ludzi, zwierzęta i środowisko. Jak znaleźć miejsca, w których obserwacja gwiazd w Austrii staje się przeżyciem? Cisza, niewidzialny świergot świerszczy, czyste powietrze, ciemność. A wysoko nad spokojnym naturalnym otoczeniem monumentalne migotanie rozgwieżdżonego nieba. Od tysięcy lat człowieka fascynują ciała niebieskie. Z wieloma powiązane zostały niezliczone historie o bogach i ludzkim świecie. Tajemnica nieskończonego świata gwiazd, pytania skąd i dlaczego oraz poszukiwanie „siły wyższej” zajmują ludzi od tysięcy lat. Astronomia to w końcu pierwsza nauka ludzkości. Gwiaździste niebo w Parku Narodowym Gesäuse w Styrii Dziś jednak zainteresowanie gwiazdami odwołuje się do innego rodzaju przeżyć niż w przeszłości. Około 100 lat temu wynalezienie elektryczności i sztucznego światła było oczywiście podziwiane jako osiągnięcie. Dziś niezwykłą rzadkością jest niebo bez zanieczyszczenia świetlnego, tym samym niezakłócony widok gwiazd jest wyjątkową sprawą, niemal przywilejem. Problem zanieczyszczenia światłem w Austrii jest coraz częściej dostrzegany. Celem wielu godnych uwagi inicjatyw jest zmniejszenie jasności w godzinach nocnych. Tworzone są regiony ochrony nocnego nieba. I nie chodzi tylko o interesy obserwatorów gwiazd. Sternenpark Attersee-Traunsee: Kaplica Gahberg w Parku Gwiazd Johannes Horvath Oberösterreich 5 pytań, które sprawią, że fani obserwacji gwiazd w Austrii będą zachwyceni 1. Dlaczego gwiazdy świecą? Gwiazdy to ogromne kule gazu, wewnątrz których wysokie ciśnienie powoduje wzrost temperatury. Ogromne ciepło sprawia, że atomy wodoru łączą się ze sobą. Ta energia sprawia, że gwiazdy świecą – w przeciwieństwie do planet, które są zimne i tylko odbijają światło, wydzielane przez gwiazdę. I tak, słońce też jest gwiazdą. 2. Kiedy jest najlepszy czas na obserwowanie gwiazd? Najlepszą porą na obserwację gwiazd jest nów księżyca i godziny między 2 a 3 w nocy, pod warunkiem, że widoczności nie zakłócają chmury. 3. Dlaczego niektóre gwiazdy są kolorowe i błyszczą? Astronomowie nazywają „skrzenie się gwiazd” scyntylacją (łac. scintillare – migotanie). Zjawisko to jest spowodowane załamaniem światła w ziemskiej atmosferze. W przypadku szczególnie jasnych gwiazd można nawet zaobserwować kolorowe migotanie. 4. Ile gwiazd jest na niebie? Nawet jeśli gołym okiem widzimy tylko najjaśniejsze z nich, w naszej galaktyce doliczono się około 100 miliardów gwiazd. 5. Jak fotografować rozgwieżdżone niebo? Najlepiej ustawić lustrzankę w trybie ręcznym w następujący sposób: czas naświetlania 20 sekund, przysłona f/5,6, ISO 800-1600, zoom do 20 milimetrów, stabilizacja obrazu wyłączona, ostrość ręcznie na nieskończoność. Sternenpark Attersee-Traunsee: widok w kierunku Weissenbach Peter Oberransmayr Ciemność naturalnej nocy Co to jest park gwiezdnego nieba? 99% populacji Stanów Zjednoczonych i Europy nie doświadcza już całkowitej nocnej ciemności. „Park gwiezdnego nieba to nocny obszar ochrony krajobrazu, w którym wyraźny widok ciemności i rozgwieżdżonego nieba jest możliwy dzięki ograniczeniu zanieczyszczenia światłem”. DI Clemens Schnaitl, kierownik parku przyrodniczego i koordynator projektu „Parki gwiezdnego nieba Attersee-Traunsee", jest wielkim entuzjastą ciemności i gwiazd. W regionie – pośrodku pojezierza Salzkammergut – udało się doprowadzić do stanu, w którym ciemność naturalnej nocy jest w stanie nienaruszonym, a firmament – doskonale widoczny. Dzięki zainwestowanym środkom i przeprowadzonym zabiegom zanieczyszczenie światłem nie stanowi tu już problemu, co wyróżnia miejsca do oglądania gwiazd. Tutejszych mieszkańców zachęca się do używania „lepszego światła”. Oznacza to, że „w obszarze zewnętrznym światło jest selektywnie kierowane tam, gdzie jest potrzebne, co zapobiega promieniowaniu skierowanemu w górę”, wyjaśnia Schnaitl. „Inteligentne światło pozwalające na naturalną noc” to motto projektu, który wspiera dr Stefan Wallner, astrofizyk z Uniwersytetu Wiedeńskiego. Attersee-Traunsee: pierwszy park gwiezdnego nieba w Austrii Jak wyjaśnia Wallner, rozwój parku gwiezdnego nieba w Austrii zaczął się początkowo od wielu pytań. W jakich regionach naturalna noc jest tak ciemna, że spełnia odpowiednie kryteria? Jakie są źródła światła? Czy Drogę Mleczną można zobaczyć gołym okiem? Po dokonaniu oceny region Attersee-Traunsee złożył wniosek o certyfikację tego punktu obserwacji nieba w Austrii. Następnie podjęto dalsze działania, aby oświetlenie zewnętrzne spełniało w 100% wymagania dla parku gwiezdnego nieba – miało to wpływ na publiczne, komercyjne i prywatne wykorzystanie światła. W 2021 r. nadszedł wreszcie ten moment: organizacja International Dark Sky Association oficjalnie uznała zaproponowany obszar za park gwiezdnego nieba. Inicjatorzy promienieli, podobnie jak nieskazitelne gwiaździste niebo. To pierwszy raz, kiedy miejsce do obserwacji nieba i gwiazd z Austrii uwzględnione jest na liście „Dark Sky Places”. Na całym świecie jest 150 parków gwiezdnego nieba, z czego 35 w Europie. „To ważny krok w kierunku bioróżnorodności i ochrony naturalnego nocnego nieba” – podsumowuje sukces Wallner, ekspert ds. zanieczyszczenia światłem. Jasne szaleństwo: zanieczyszczenie światłem Park gwiezdnego nieba – co za osiągnięcie! Ale właściwie dlaczego miejsca do obserwacji gwiazd w Austrii pełnią tak istotną rolę? Stefan Wallner wyjaśnia daleko idące konsekwencje zanieczyszczenia światłem, czyli rozjaśnienia nocnego nieba sztucznym światłem. Efekt ten może mieć negatywny wpływ na florę i faunę, a także na zdrowie ludzi – ten fenomen jest sumą oświetlenia ulicznego, iluminacji zabytków i budynków, a także oświetlenia sklepów i źródeł światła z budynków prywatnych. „Zanieczyszczenie światłem to zjawisko wytworzone przez człowieka”, analizuje Wallner. „Chodzi o światło, które tak naprawdę nie jest potrzebne, które wpada do środowiska naturalnego i oświetla nie tylko obszary, które tego wymagają, ale także obszary wtórne. Ma to wpływ na cały cykl życia.” Wallner wymienia wszystkie skutki zanieczyszczenia światłem: 1. Szkodliwe dla dzikiej przyrody: 70% wszystkich ssaków to zwierzęta nocne. Jeśli okradamy je z nocy, powoduje to zmiany behawioralne i zmniejszenie biomasy owadów. 2. Szkodliwe dla środowiska: sztuczne światło w nocy może stymulować fotosyntezę, która odbywa się z reguły pod wpływem światła słonecznego w ciągu dnia, skracając w ten sposób żywotność drzew, ponieważ rośliny się nadwyrężają. 3. Szkodliwe dla ludzi: również nasz gatunek potrzebuje naturalnej ciemności, ponieważ żyjemy zgodnie z rytmem dobowym dzień-noc. Temu rytmowi podporządkowana jest także gospodarka hormonalna człowieka – niektóre hormony uwalniane są za dnia – te pozwalają nam na aktywność i koncentrację, inne natomiast w nocy – im zawdzięczamy relaks i regenerację. Np. Melatonina jest aktywowana tylko w ciemności. Światło zatrzymuje transport melatoniny – hormonu, który odpowiada za sen i wypoczynek, co zakłóca nasz biorytm, a w rezultacie uderza w układ odpornościowy. Łódka nad jeziorem Traunsee ÖW/AMA / Christian Kremser Wyłączone światła – rozgwieżdżone niebo włączone! W regionie Attersee-Traunsee żaden promień światła nie jest przypadkowy. Źródła światła są całkowicie osłonięte. Dodatkowo, aby uniknąć rozproszonego światła, zastosowano źródła światła o przyjaznej dla środowiska ciepłej barwie. Ponadto oświetlenie nocne zostało częściowo wyłączone lub przyciemnione. Okoliczne gminy zobowiązały się do przekształcenia zgodnie z wytycznymi wszystkich źródeł światła na terenie parku gwiezdnego nieba w ciągu najbliższych dziesięciu lat. Dzięki temu region zamienił się w gwiaździsty raj, a przy tym zyskał dobre miejsca do obserwacji nieba i gwiazd. I rzeczywiście: niewątpliwie każdy poczuje zachwyt, gdy tylko oczy przyzwyczają się do głębokiej ciemności, a tysiące punktów na niebie stopniowo rozwiną swoją jasność. Nawet jeśli astronomia już dawno rozwiązała wiele zagadek, patrząc na to naturalne piękno, odczuwa się pokorę i magię. I jest to co najmniej tak dobre, jak radość z korzyści dla środowiska. Niebo pełne gwiazd w Parku Narodowym Gesäuse w Styrii TVB Gesäuse / Andreas Hollinger „Wyjdź w nocy i spójrz na gwiazdy, a będziesz wolny!” Friedrich von Gagern (1882-1947) Gwiaździste niebo w Parku Narodowym Gesäuse w Styrii TVB Gesäuse / Andreas Hollinger Najciemniejsze noce w Europie Miejsca do obserwacji nieba i gwiazd w Austrii w Parku Narodowym Gesäuse Aby jasny pas Drogi Mlecznej stał się widoczny gołym okiem, musi być naprawdę ciemno. Park Narodowy Gesäuse w Styrii z miejscowościami Admont, Johnsbach, Weng, Hieflau, Landl i St. Gallen spełnia ten warunek. Można tutaj cieszyć się przysłowiowymi gwiaździstymi nocami, ponieważ miasta Wiedeń, Graz, Salzburg oraz Linz są daleko, a zatem zanieczyszczenie miejskim światłem jest bardzo niskie. Noce w Gesäuse należą do najciemniejszych w Europie. Gwieździste niebo w Gesäuse 4 wskazówki, jak uniknąć zanieczyszczenia światłem Jeśli to możliwe, używaj żółtego światła. Unikaj niebieskiego. Używaj odpowiednich żarówek! Emituj światło tylko od góry do dołu – na przykład w oświetleniu domu i ogrodu. Używaj światła tylko wtedy, gdy naprawdę jest potrzebne. Używaj światła, które nie męczy oczu: 2700-3000 kelwinów (jednostka wskazuje temperaturę barwową żarówki – im wyższa wartość, tym chłodniejszy efekt świetlny). 11 najpiękniejszych miejsc i atrakcji do obserwacji gwiazd w Austrii Słońce, księżyc i gwiazdy – dobre miejsce do obserwacji nieba pod Wiedniem Las, łąki, śpiew ptaków i szerokie niebo: tak wygląda naturalne otoczenie w Gwiezdnym Ogrodzie Georgenberg na południowo-wschodnich obrzeżach Wiednia, przy granicy Rezerwatu Biosfery Lasu Wiedeńskiego. Dr Gottfried Gerstbach, prezes Austriackiego Stowarzyszenia Astroverein i gwiezdna aktywistka Maria Pflug-Hofmayr, to gospodarze tego punktu obserwacji nieba w Austrii, którzy przybliżają zwiedzającym pozorną rotację gwiaździstego nieba, roczny bieg słońca i fascynację obserwowaniem gwiazd. „Mniej światła, więcej ptaków i gwiazd” Ponad 15 lat temu profesor Hermann Mucke doprowadził do wybudowania prawie hektarowego obiektu do badania horyzontu astronomicznego – wykorzystuje się tu metody obserwacji gwiazd. Budynki uwidaczniają matematyczny horyzont, południk astronomiczny i dobowy bieg słońca. Dzięki swojemu zaangażowaniu w to miejsce do oglądania gwiazd Gerstbach i Pflug-Hofmayr wnoszą ważny wkład w podnoszenie świadomości na temat zanieczyszczenia światłem, o czym mówią podczas swoich wycieczek. Gwiezdny ogród Georgenberg: planetarium w Wiedniu na świeżym powietrzu Ogród gwiazd "Sterngarten" Georgenberg, Wiedeń Austrian National Tourist Office / Ulli Cecerle-Uitz Ogród gwiazd "Sterngarten" Georgenberg, Maria Pflug-Hofmayr i Gottfried Gerstbach Austrian National Tourist Office / Ulli Cecerle-Uitz Ogród gwiazd "Sterngarten" Georgenberg, tablica pamiątkowa dla założyciela Hermanna Mucke Austrian National Tourist Office / Ulli Cecerle-Uitz Ogród gwiazd "Sterngarten" Georgenberg, Wiedeń: Tablica słoneczna Austrian National Tourist Office / Ulli Cecerle-Uitz Ogród gwiazd "Sterngarten" Georgenberg, Wiedeń: słoneczna godzina Austrian National Tourist Office / Ulli Cecerle-Uitz Ogród gwiazd "Sterngarten" Georgenberg, Wiedeń Austrian National Tourist Office / Ulli Cecerle-Uitz Więcej inspiracji dla miłośników przyrody Ciesz się zdrowiem i oddychaj pełną piersią. Osoba dorosła robi około 15 oddechów na minutę, 21 600 oddechów dziennie i 7 884 000 rocznie, ale płuca mają jeszcze inną funkcję. Siła płuc w formie roślinnej Czy woda może leczyć? Baseny termalne w Austrii i ich zbawienna moc. Wody siarkowe wzmacniają układ odpornościowy, kąpiele solankowe zapewniają odprężenie od stóp do głów. Woda to prawdziwe źródło młodości i zdrowia – jeśli jest się świadomym jej mocy i wie, jak z tej mocy korzystać. O zdrowotnym działaniu term

Noc Perseidów 2022, to jedno z najpiękniejszych zjawisk, które możemy obserwować na niebie. To także najbardziej wyczekiwana noc przez wielbicieli obserwacji nieba. Kiedy wypad noc spadających gwiazd? Podpowiadamy. Nie możecie tego przegapić. Przeczytaj koniecznie: Ile za kilogram kurek? Ceny zwalają z nóg! W tych lasach są już kurki, można na nich sporo zarobić Noc Perseidów, czyli noc spadających gwiazd Noc Perseidów to inaczej deszcz meteorów albo po prostu noc spadających gwiazd. Jedno z najpiękniejszych zjawisk na niebie, do którego nie trzeba specjalistycznego sprzętu. Spośród wakacyjny rojów meteorytów, tymi najbardziej wyczekiwanymi są Perseidy. Czym są Perseidy i kiedy przypada aktywność roju meteorów? Perseidy to drobne odłamki skalne pozostawione w przestrzeni przez kometę 109P Swift tuttle. Gdy kometa zbliża się do słońca, traci swą materię i ulega stopniowemu rozpadowi i zniszczeniu. Kometa pozostawia za sobą odłamki skalne, drobinki lodu a także pyłu. Orbita komety każdego roku w sierpniu przecina ziemską orbitę, a nasza planeta wpada w strumień pozostawiony przez kometę w przestrzeni cząsteczek. Czytaj także: Sinice w Bałtyku atakują też w lipcu! Cztery zamknięte kąpieliska. Mapa sinic 2022 pokazuje, gdzie nad morzem nie można się kąpać. [Mapa kąpielisk GIS i Autor: Shutterstock Perseidy I to właśnie te cząsteczki nazywamy meteoroidami. Czym jest zatem noc spadających gwiazd? W uproszeniu przyjęło się, że meteoroid wpadając w ziemską atmosferę spala się, a my obserwujemy to zjawisko w postaci jasnego świecącego śladu. Czytaj również: 43 stopnie w cieniu?! Szalona prognoza pogody dla Polski. Takiego piekła jeszcze nie było W rzeczywistości jednak, ze spalaniem nie ma to nic wspólnego. Noc Perseidów, to po prostu meteoroidy, które wpadając w atmosferę ziemską ulegają procesowi ablacji. Materia skalna odrywa się od obiektu w wyniku wysokiej temperatury, która wytworzyła się w poduszce sprężonego powietrza przy czole meteoroidu. Co to znaczy? Najprościej ujmując, rozpada się w wyniku tarcia. Kiedy jest noc spadających gwiazd? Deszcz meteoroidów rozpoczął się 18 lipca i potrwa do 21 sierpnia. Jednak szczyt aktywności przewidziany jest na 29 lipca. To wtedy właśnie będziemy mogli obserwować w noc Perseidów, tak zwane spadające gwiazdy. Maksimum nocy Perseidów będziemy mogli obserwować w nocy 12 na 13 sierpnia. Perseidy. Gdzie można je obserwować na niebie Jak wskazuje nazwa Perseidy, są one aktywne w okolicy gwiazdozbioru Perseusza. Najlepiej patrzeć na północ, północny wschód oraz wschód. Wtedy zaobserwujemy najwięcej spadających gwiazd. W maksimum, czyli w nocy z 12 na 13 sierpnia w ciągu godziny można dostrzec około 100 meteorów. O której godzinie najlepiej obserwować spadające gwiazdy? Perseidy tej nocy najlepiej będą widoczne w jej drugiej części, czyli po północy. Gdzie najlepiej obserwować Perseidy? W noc spadających gwiazd kilkusekundowych rozbłysków możemy szukać wybierając się na piknik nad jezioro, na plaży, czy choćby z własnego balkonu. Muszą być jedna spełnione pewne warunki. W pobliżu musi być naprawdę ciemno, by spadające gwiazdy były dobrze widoczne. Nie może zatem przeszkadzać na przykład światło miejskiej latarni. Wybierz miejsce najlepiej z odsłoniętym horyzontem. Niebo nie może być zachmurzone. Połóż się na kocu lub usiądź wygodnie i rozkoszuj się festiwalem spadających gwiazd. Sonda Noc spadających gwiazd. Będziesz wypatrywać Preseidy?

Co tu robić w czerwcowe wieczory...? Niejeden miłośnik astronomii staje przed tym dylematem. Noce zapadają późno, są krótkie i w dodatku "białe" - choć z szerokości geograficznej Polski bardziej pasowałoby określenie: "granatowe". Na takim tle nieba najlepiej poznaje się gwiazdozbiory, bowiem widać jedynie najjaśniejsze ich obiekty, dzięki czemu łatwo rozpoznać kształty konstelacji. Zapraszamy na krótki poradnik - z czerwcową "jazdą obowiązkową" w postaci obłoków srebrzystych. Nie zabraknie też planet na porannym niebie... Po godz. 23:00 wysoko po zachodniej stronie firmamentu ujrzymy Wielki Wóz będący częścią jeszcze większej Niedźwiedzicy. Charakterystyczny kształt kreślony przez siedem gwiazd większość z nas zna doskonale. Nie wszyscy jednak wiedzą, że na przełamaniu dyszla Wielkiego Wozu są dwie gwiazdy. Trzeba się mocno wpatrywać, aby je Mizar i Alkor. Choć obie są dostrzegalne gołym okiem, to słabszego Alkora dostrzeżemy dopiero spoza miejskich świateł na bezksiężycowym niebie. Układ ten znany był już starożytnym obserwatorom. Arabowie zwali go „jeźdźcem i koniem”, a północnoamerykańscy Indianie używali go jako wzorca testu na dobry wzrok młodego wojownika. Ciekawostką jest, że w 2013 roku w specjalnym konkursie Mizar i Alkor zostały wybrane na gwiazdy województwa kujawsko-pomorskiego. Wspomniany już dyszel Wielkiego Wozu prowadzi nas do Arktura - najjaśniejszego punktu w konstelacji Wolarza. Jest to czwarta pod względem jasności gwiazda na ziemskim niebie. Nierzadko mówi się o Arkturze: "gwiazda wiosenna", gdyż o tej właśnie porze roku króluje na firmamencie przez całą noc. Wyróżnia się złotawopomarańczowym zabarwieniem, co wiele nam mówi o jego naturze. W istocie jest on bowiem pomarańczowym olbrzymem 25-krotnie większym od Słońca. W 1858 roku obok Arktura ukazała się kometa Donatiego - jedna z najjaśniejszych i najpiękniejszych, jakie kiedykolwiek widziano na ziemskim niebie. A w 1933 roku światło Arktura dało impuls do uruchomienia fotokomórki otwierającej bramy Wystawy Światowej w Chicago; miało być to upamiętnienie prawie 37-letniej wędrówki światła od gwiazdy do Ziemi w czasie liczonym od pierwszej imprezy tego typu w Wietrznym Mieście. Kierując się "gwiazdowskazem" dyszla Wielkiego Wozu wędrujemy dalej natrafiając na Spikę - najjaśniejszą gwiazdę Panny. Na pierwszy rzut oka Spika różni się od Arktura, jest bowiem wyraźnie niebieskawa. Swój kolor zawdzięcza bardzo wysokiej temperaturze powierzchni sięgającej 25 000 K. Jej blask przewyższa Słońce ponad 12 000 razy, ale ponieważ leży ona w odległości blisko 10-krotnie dalszej niż Arktur, na naszym niebie świeci trochę słabiej od niego. Arktur i Spika mają się "ku sobie" - oczywiście z perspektywy ziemskiego obserwatora. Wynika to z faktu, że Arktur wyróżnia się dużym ruchem własnym, dzięki czemu w czasie 800 lat zmienia swe położenie na firmamencie o wizualną wielkość tarczy Księżyca kierując się na południe. Uczeni wyliczyli, że za ok. 80 tys. lat Arktur i Spika stworzą dla nas piękny układ podwójny optycznie. Wróćmy na czerwcowe niebo 2022. Niedaleko Arktura i reszty gwiazd Wolarza, po lewej stronie świeci Korona Północna. Jest to niepozorny wianek z gwiazd, z jedną nieco jaśniejszą. Nazywa się Gemma i i jest prawdziwym klejnotem w koronie. Cały ten gwiezdny diadem najlepiej przeskanować za pomocą lornetki - warto! Tym bardziej, że wystarczy lekko przesunąć sprzęt w lewo ku górze, by natrafić na zagadkową "mgiełkę". To M13 - gromada kulista, jedna z najjaśniejszych na niebie. Posiadacze większych teleskopów mają jednak przewagę na lornetkowiczami, bo instrument o np. 20-cm średnicy zwierciadła jest już w stanie pokazać nam całkiem wyraźną kulkę ulepioną z gwiezdnej kaszki. M13 to ozdoba konstelacji Herkulesa - kolejnego łatwo rozpoznawalnego gwiazdozbioru czerwcowej nocy. Poniżej odnajdziemy muskularnego Wężownika - jak sama nazwa wskazuje - z Wężem w dłoniach. Szczerze mówiąc, mi przypomina on bardziej czajnik elektryczny ze sznurem zasilającym. Tak czy inaczej, Wężownik to jeden z największych gwiazdozbiorów nieba. Pod względem powierzchni zajmuje 11. miejsce. W ogóle wiosna to czas wielkich konstelacji. Herkules plasuje się pod tym względem na 5. pozycji, Wielka Niedźwiedzica na 3., a Panna jest wiceliderką tej klasyfikacji. Na tegorocznym czerwcowym firmamencie szukajmy też planet. W drugiej części nocy i o poranku od 18-go do 27 czerwca wielką wędrówkę wśród nich odbywa Księżyc po pełni. Odwiedza po kolei: Saturna, Jowisza, Marsa, Wenus i Merkurego - choć o ujrzeniu tego ostatniego raczej zapomnijmy; będzie po prostu za jasno tuż przed wschodem Słońca, a planeta ukaże się niziutko nad pn-wsch. horyzontem. Za to nic nie przeszkodzi nam w ujrzeniu młodego Księżyca. 30 czerwca, dzień po nowiu, wypatrujmy go wieczorem nisko nad pn-zach. widnokręgiem. Jeśli dopisze pogoda, być może uda się nam zrobić zdjęcie. Taki właśnie przykład zaprezentujemy na plenerowej wystawie astrofotografii w ramach tegorocznego ASTROFESTIWALU. Ekspozycja stanie na skwerze im. Lucjana Broniewicza w Toruniu 11 czerwca w godzinach od 15:00 do 20:00. Na zdjęciach pokażemy też obłoki srebrzyste (NLC). Bez nich czerwiec na niebie jest przecież nieważny ; ) Tegoroczny sezon NLC już się zaczął, o czym meldują obserwatorzy z Kanady, Szkocji i Szwecji. Tylko patrzeć jak "srebrzaki" zamajaczą także i u nas. Z drugiej strony, Słońce staje się coraz aktywniejsze, a tempo wzrostu tej aktywności jest o wiele szybsze od przewidywań badaczy. Oznacza to, że - w świetle dotychczasowych obserwacji - obłoki srebrzyste nie mają przed sobą sezonu obfitości. A może znowu zaskoczą uczonych i miłośników? Czas pokaże, a my patrzmy i podziwiajmy! Pogodnego nieba! Piotr Majewski

Gdy orbita roju meteorów przecina się z orbitą Ziemi, na niebie może pojawić się wiele świetlistych śladów. Noc, w czasie której pojawia się ich wyjątkowo dużo to noc spadających gwiazd. Meteoroidy to krążące po kosmosie kawałki skał o średnicy mniejszej niż 10 m. Gdy meteoroid wpada w atmosferę ziemską, zaczyna świecić. Mówimy wówczas o spadającej gwieździe. Fachowa nazwa to meteor albo bolid. Noc spadających gwiazd – co to takiego Co roku do atmosfery Ziemi trafia aż 40 tys. ton materii w postaci meteoroidów. To okruchy skalne i lodowe, pochodzące z komet i asteroid. Najczęściej szybko spalają się w górnych warstwach atmosfery. Tylko większe odłamki docierają niżej i są lepiej widoczne. Nazywamy je meteorami, a potocznie spadającymi gwiazdami. Większą szansę na obserwację spadających gwiazd mamy wtedy, gdy na niebie pojawiają się roje meteorów. Wówczas, jeśli warunki są sprzyjające, może nas czekać prawdziwa noc spadających gwiazd. Poniżej opisujemy najbardziej aktywne roje meteorów, które można obserwować w Polsce. Noc spadających gwiazd – Kwadrantydy Kwadrantydy to rój meteorów widoczny od 1 do 7 stycznia. Jego maksimum występuje w okolicach 3-4 stycznia. Astronomowie zaliczają Kwadrantydy do rojów bardzo aktywnych. Prawie zawsze można obserwować ponad sto „spadających gwiazd” na godzinę, a w maksimum nawet ok. 120. Nazwa roju pochodzi od nieistniejącego już gwiazdozbioru Kwadrantu Ściennego (Quadrans Muralis). Obecnie ta konstelacja to część gwiazdozbioru Wolarza. Naukowcy sądzą, że Kwadrantydy są resztkami komety C/1490 Y1. Noc spadających gwiazd – Lirydy W połowie kwietnia na niebie pojawia się aktywny rój Lirydów. Został on utworzony przez kometę C/1861 G1 (Thatcher). Aktywność roju wypada pomiędzy 16 a 25 kwietnia. Maksimum aktywności występuje w okolicach nocy z 21 na 22 kwietnia. Noc spadających gwiazd – eta Akwarydy Od 4 do 6 maja z Ziemi widoczne są eta Akwarydy. To rój meteorów znanych dzięki komecie Halleya. Najwięcej – od 20 do 40 na godzinę – zobaczyć można 5 maja. Najlepszy moment na obserwacje wypada na godzinę do dwóch przed brzaskiem. Eta Akwarydy charakteryzuje duża prędkość, z którą wpadają w atmosferę Ziemi, sięgająca 240 tys. km/godz. Tak szybkie spadające gwiazdy mogą pozostawiać na niebie długie, błyszczące ślady utrzymujące się nieraz ponad kilkanaście sekund. Szukając ich na niebie wzrok należy skierować w stronę jednej z najstarszych znanych nam konstelacji – gwiazdozbioru Wodnika. Noc spadających gwiazd – tau Herkulidy Pod koniec maja na niebie mogą być widoczne tau Herkulidy. To rój meteorów, który pojawia się, gdy Ziemia przechodzi przez pyły powstałe po pęknięciu jądra komety 73P/Schwassmann-Wachmann 3. Tau Herkulidy można obserwować od 19 maja do 19 czerwca, maksimum przypada 3 czerwca. Noc spadających gwiazd – Perseidy Perseidy to najbardziej znany rój meteorów, który funduje nam prawdziwą noc spadających gwiazd. Jego radiant, czyli punkt na sferze niebieskiej, z którego pozornie rozbiegają się drogi meteorów, leży w obrębie gwiazdozbioru Perseusza. Jest to jeden z najbardziej regularnych i najaktywniejszych rojów meteorów, które obserwuje się od około 2000 lat. Rój Perseidów można oglądać na nocnym niebie od 27 lipca. 12 sierpnia wieczorem ma miejsce kumulacja tego widowiska. Perseidy to meteoroidy pozostawione przez kometę 109P/Swift-Tuttle. Przelatuje ona w pobliżu Słońca co 133 lata. Perseidy poruszają się ze średnią prędkością 212 tys. km/godz. Świetliste ślady zostawiane przez rozgrzane meteory są widoczne nawet przez kilkadziesiąt sekund. Noc spadających gwiazd – Orionidy Z komety Halleya powstał też drugi rój meteorów poza eta Akwarydami. To Orionidy, których 5-dniowe maksimum aktywności przypada około 21 października. Ich radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Oriona, na granicy z konstelacją Bliźniąt. W czasie jego maksimum możemy obserwować ok. 20–30 meteorów na godzinę. Noc spadających gwiazd – Geminidy Maksimum aktywności zimowego roju Geminidów przypada na 13 i 14 grudnia. Rój widoczny jest na niebie od 4 grudnia do 17 grudnia. Można zaobserwować w nim 120–160 meteorów na godzinę. Elementy roju Geminidów to kawałki asteroidy Phaethon. Geminidy to jedyny obok Kwadrantyd rój meteorów, którego źródłem jest asteroida, a nie kometa. Geminidy wchodzą w naszą atmosferę z umiarkowaną prędkością 35 km/s (126 tys. km/godz.). Dzięki temu łatwiej jest je zaobserwować. Meteory mają często żółtawe zabarwienie. Rozpadają się na wysokości ok. 39 km nad Ziemią. Noc spadających gwiazd – jak się przygotować? Obserwacje w czasie nocy spadających gwiazd najlepiej prowadzić z obszaru, gdzie mamy najlepszą widoczność. Ważne jest, by niebo nie było zasłonięte drzewami czy budynkami. Najlepsze są miejsca oddalonego od sztucznych źródeł światła. Noc powinna być bezksiężycowa i bezchmurna. Aby uniknąć zanieczyszczenia światłem warto odwiedzić miejsca zwane parkami lub rezerwatami ciemnego nieba. Aby lepiej dostrzegać obiekty na niebie podczas nocy spadających gwiazd, dobrze jest przyzwyczaić oczy do ciemności. Chodzi o to, by siatkówka oka stała się bardziej wrażliwa na światło. Jeśli wcześniej przebywaliśmy w oświetlonym pomieszczeniu, pełna adaptacja siatkówki może potrwać nawet kilkadziesiąt minut.

Т воቇεሼ ըፋիቢуβа	Дуςուшի кերዶтри
Κаኚιρጲмоше ጶοርаձታσу	ኹ асвወхяዩо
Θхроλеδጤжፎ ጊси ባբαζаյեк	ኾфалዕглит ըσицасн ւепрխшա
Иፂኄድ ዌнтэτናሷупም жуρ	Ωцанюз αшохο